ဆံုးမစာ

အစာနွင့္ခိုင္း ၊ ၀မ္းကိုနွုိင္း ၊ ၀င္တိုင္းမစားနွင့္။
ဆက္ၿခင္ေတြးေတာ၊ သူ ့သေဘာ၊ ေၿပာတုိင္းမယံုနွင့္။
မိတ္ေဆြတို ့မွာ ၊ ေၿဖာင့္မွန္စြာ ၊ သစၥာမေဖာက္နွင့္ ။
မေလးမစား၊ သူတစ္ပါး၊ လွည့္ၿဖားမလိမ္နွင့္။
မိတ္ေဆြေဖာ္သင္း ၊ လူခ်စ္ခ်င္း ၊ သတင္းမပ်က္နွင့္။
မွီေကာင္းဆရာ ၊ ဆံုးမခါ ၊ စိတ္မွာ စြဲမွတ္နာ၇မည္။
မၿပဳခင္က၊ စဥ္းစားၾက၊ ကိစၥအသြယ္သြယ္။
အမွားကိုပစ္၊ အမွန္ခ်စ္၊ စင္စစ္ခ်မ္းသာဖြယ္။
အမွားကိုခ်စ္၊ အမွန္ပစ္ ၊ စင္စစ္ဆင္းရဲမယ္။

စတုတၱတန္းၿမန္မာစာဖတ္စာအုပ္က အဲ ဆံုမစာကို ေတြလုိ ့ ဘာရယ္မဟုတ္ပင္မဲ ့ မွတ္သားဖြယ္ရာတစ္ခုပါေလ။

လူတုိင္းက ကိုၾကိုက္ရာ ကိုယ္အဆင္ေၿပေနရင္ လိမ္လည္ ၊လွည့္စား တက္က်ၿပီး
သစၥာတရား၊ လူၾကီးသူမ ေတြကို အေလးမထားၿဖစ္တက္ပါတယ္။
အေကာင္းနဲ့အဆိုး ကို ခြဲၿခားတက္ေသာ္လဲ အမွား ထဲမွာ ပဲ ေပ်ာ္ရြင္ေနတက္တဲ ့
လူ သဘာ၀ လူ ဆႏၵေတြ ကို ေတြးေမွ်ာ္ၿပီး မလုပ္သင့္ မလုပ္အပ္ၿခငး္၊ 
ဆရာမိဘေတြရဲ ့အဆံုးအမ ေတြကို နာခံၿခငး္ ၊ မိတ္ေဆြေတြကို ေလးစားတက္ရန္ နွင့္ လူလူခ်ငး္ေလးစားၾကၿပီး ေဖးမကူညီတက္မယ္ဆို ရင္ ကမၻာမွာ လူေတြဟာ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္နားလည္ရင္ မုန္းၿခငး္တရားကင္းေ၀ၿပီး၊ စစ္ဆိုတဲ့ ေၾကာက္စရာေကာငး္တဲ ့ လူသတ္ပြဲမ်ား အမွန္ ကို ကင္းရွင္းေနေသာ လွပ၊ေပ်ာ္ရြင္ဖြယ္ေကာင္းတဲ့ ကမၻာေၿမၾကီးကို ပိုင္ဆုိင္ရၾကမွာ မလြဲပါပဲေလ။ ..
အမွန္တကယ္ေတာ့ ကမၻာေၿမၾကီး က လူသားတုိငး္ရဲ ့ နားခိုရာ အိမ္ကေလးပါပဲ ...
ကိုယ့္အတြက္ သာယာ၊နာခိုးရာ ၿဖစ္တဲ ့အိမ္ကေလး ကို မဖ်တ္စီးမိဖုိ ့ၾကိဳးစားၾကရင္း........